Conjugation of differentiera
to differentiate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | differentiera |
Presens
| jag | differentierar |
| du | differentierar |
| han / hon / den / det | differentierar |
| vi | differentierar |
| ni | differentierar |
| de | differentierar |
Preteritum
| jag | differentierade |
| du | differentierade |
| han / hon / den / det | differentierade |
| vi | differentierade |
| ni | differentierade |
| de | differentierade |
Supinum
| jag | differentierat |
| du | differentierat |
| han / hon / den / det | differentierat |
| vi | differentierat |
| ni | differentierat |
| de | differentierat |
Imperativ
| — | differentiera |
Passiv
Infinitiv
| — | differentieras |
Presens
| jag | differentieras |
| du | differentieras |
| han / hon / den / det | differentieras |
| vi | differentieras |
| ni | differentieras |
| de | differentieras |
Preteritum
| jag | differentierades |
| du | differentierades |
| han / hon / den / det | differentierades |
| vi | differentierades |
| ni | differentierades |
| de | differentierades |
Supinum
| jag | differentierats |
| du | differentierats |
| han / hon / den / det | differentierats |
| vi | differentierats |
| ni | differentierats |
| de | differentierats |