Conjugation of destabilisera
to destabilize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | destabilisera |
Presens
| jag | destabiliserar |
| du | destabiliserar |
| han / hon / den / det | destabiliserar |
| vi | destabiliserar |
| ni | destabiliserar |
| de | destabiliserar |
Preteritum
| jag | destabiliserade |
| du | destabiliserade |
| han / hon / den / det | destabiliserade |
| vi | destabiliserade |
| ni | destabiliserade |
| de | destabiliserade |
Supinum
| jag | destabiliserat |
| du | destabiliserat |
| han / hon / den / det | destabiliserat |
| vi | destabiliserat |
| ni | destabiliserat |
| de | destabiliserat |
Imperativ
| — | destabilisera |
Passiv
Infinitiv
| — | destabiliseras |
Presens
| jag | destabiliseras |
| du | destabiliseras |
| han / hon / den / det | destabiliseras |
| vi | destabiliseras |
| ni | destabiliseras |
| de | destabiliseras |
Preteritum
| jag | destabiliserades |
| du | destabiliserades |
| han / hon / den / det | destabiliserades |
| vi | destabiliserades |
| ni | destabiliserades |
| de | destabiliserades |
Supinum
| jag | destabiliserats |
| du | destabiliserats |
| han / hon / den / det | destabiliserats |
| vi | destabiliserats |
| ni | destabiliserats |
| de | destabiliserats |