Conjugation of demobilisera
to demobilize; to disband troops Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | demobilisera |
Presens
| jag | demobiliserar |
| du | demobiliserar |
| han / hon / den / det | demobiliserar |
| vi | demobiliserar |
| ni | demobiliserar |
| de | demobiliserar |
Preteritum
| jag | demobiliserade |
| du | demobiliserade |
| han / hon / den / det | demobiliserade |
| vi | demobiliserade |
| ni | demobiliserade |
| de | demobiliserade |
Supinum
| jag | demobiliserat |
| du | demobiliserat |
| han / hon / den / det | demobiliserat |
| vi | demobiliserat |
| ni | demobiliserat |
| de | demobiliserat |
Imperativ
| — | demobilisera |
Passiv
Infinitiv
| — | demobiliseras |
Presens
| jag | demobiliseras |
| du | demobiliseras |
| han / hon / den / det | demobiliseras |
| vi | demobiliseras |
| ni | demobiliseras |
| de | demobiliseras |
Preteritum
| jag | demobiliserades |
| du | demobiliserades |
| han / hon / den / det | demobiliserades |
| vi | demobiliserades |
| ni | demobiliserades |
| de | demobiliserades |
Supinum
| jag | demobiliserats |
| du | demobiliserats |
| han / hon / den / det | demobiliserats |
| vi | demobiliserats |
| ni | demobiliserats |
| de | demobiliserats |