Conjugation of dekantera
decant Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | dekantera |
Presens
| jag | dekanterar |
| du | dekanterar |
| han / hon / den / det | dekanterar |
| vi | dekanterar |
| ni | dekanterar |
| de | dekanterar |
Preteritum
| jag | dekanterade |
| du | dekanterade |
| han / hon / den / det | dekanterade |
| vi | dekanterade |
| ni | dekanterade |
| de | dekanterade |
Supinum
| jag | dekanterat |
| du | dekanterat |
| han / hon / den / det | dekanterat |
| vi | dekanterat |
| ni | dekanterat |
| de | dekanterat |
Imperativ
| — | dekantera |
Passiv
Infinitiv
| — | dekanteras |
Presens
| jag | dekanteras |
| du | dekanteras |
| han / hon / den / det | dekanteras |
| vi | dekanteras |
| ni | dekanteras |
| de | dekanteras |
Preteritum
| jag | dekanterades |
| du | dekanterades |
| han / hon / den / det | dekanterades |
| vi | dekanterades |
| ni | dekanterades |
| de | dekanterades |
Supinum
| jag | dekanterats |
| du | dekanterats |
| han / hon / den / det | dekanterats |
| vi | dekanterats |
| ni | dekanterats |
| de | dekanterats |