Conjugation of dehumanisera
dehumanize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | dehumanisera |
Presens
| jag | dehumaniserar |
| du | dehumaniserar |
| han / hon / den / det | dehumaniserar |
| vi | dehumaniserar |
| ni | dehumaniserar |
| de | dehumaniserar |
Preteritum
| jag | dehumaniserade |
| du | dehumaniserade |
| han / hon / den / det | dehumaniserade |
| vi | dehumaniserade |
| ni | dehumaniserade |
| de | dehumaniserade |
Supinum
| jag | dehumaniserat |
| du | dehumaniserat |
| han / hon / den / det | dehumaniserat |
| vi | dehumaniserat |
| ni | dehumaniserat |
| de | dehumaniserat |
Imperativ
| — | dehumanisera |
Passiv
Infinitiv
| — | dehumaniseras |
Presens
| jag | dehumaniseras |
| du | dehumaniseras |
| han / hon / den / det | dehumaniseras |
| vi | dehumaniseras |
| ni | dehumaniseras |
| de | dehumaniseras |
Preteritum
| jag | dehumaniserades |
| du | dehumaniserades |
| han / hon / den / det | dehumaniserades |
| vi | dehumaniserades |
| ni | dehumaniserades |
| de | dehumaniserades |
Supinum
| jag | dehumaniserats |
| du | dehumaniserats |
| han / hon / den / det | dehumaniserats |
| vi | dehumaniserats |
| ni | dehumaniserats |
| de | dehumaniserats |