Conjugation of briljera
flaunt, show off Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | briljera |
Presens
| jag | briljerar |
| du | briljerar |
| han / hon / den / det | briljerar |
| vi | briljerar |
| ni | briljerar |
| de | briljerar |
Preteritum
| jag | briljerade |
| du | briljerade |
| han / hon / den / det | briljerade |
| vi | briljerade |
| ni | briljerade |
| de | briljerade |
Supinum
| jag | briljerat |
| du | briljerat |
| han / hon / den / det | briljerat |
| vi | briljerat |
| ni | briljerat |
| de | briljerat |
Imperativ
| — | briljera |
Passiv
Infinitiv
| — | briljeras |
Presens
| jag | briljeras |
| du | briljeras |
| han / hon / den / det | briljeras |
| vi | briljeras |
| ni | briljeras |
| de | briljeras |
Preteritum
| jag | briljerades |
| du | briljerades |
| han / hon / den / det | briljerades |
| vi | briljerades |
| ni | briljerades |
| de | briljerades |
Supinum
| jag | briljerats |
| du | briljerats |
| han / hon / den / det | briljerats |
| vi | briljerats |
| ni | briljerats |
| de | briljerats |