Conjugation of bortförklara
explain away Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bortförklara |
Presens
| jag | bortförklarar |
| du | bortförklarar |
| han / hon / den / det | bortförklarar |
| vi | bortförklarar |
| ni | bortförklarar |
| de | bortförklarar |
Preteritum
| jag | bortförklarade |
| du | bortförklarade |
| han / hon / den / det | bortförklarade |
| vi | bortförklarade |
| ni | bortförklarade |
| de | bortförklarade |
Supinum
| jag | bortförklarat |
| du | bortförklarat |
| han / hon / den / det | bortförklarat |
| vi | bortförklarat |
| ni | bortförklarat |
| de | bortförklarat |
Imperativ
| — | bortförklara |
Passiv
Infinitiv
| — | bortförklaras |
Presens
| jag | bortförklaras |
| du | bortförklaras |
| han / hon / den / det | bortförklaras |
| vi | bortförklaras |
| ni | bortförklaras |
| de | bortförklaras |
Preteritum
| jag | bortförklarades |
| du | bortförklarades |
| han / hon / den / det | bortförklarades |
| vi | bortförklarades |
| ni | bortförklarades |
| de | bortförklarades |
Supinum
| jag | bortförklarats |
| du | bortförklarats |
| han / hon / den / det | bortförklarats |
| vi | bortförklarats |
| ni | bortförklarats |
| de | bortförklarats |