Conjugation of bliva
dated form of bli Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bliva |
Presens
| jag | bliver |
| du | bliver |
| han / hon / den / det | bliver |
| vi | bliver |
| ni | bliver |
| de | bliver |
Preteritum
| jag | blev |
| du | blev |
| han / hon / den / det | blev |
| vi | blev |
| ni | blev |
| de | blev |
Supinum
| jag | blivit |
| du | blivit |
| han / hon / den / det | blivit |
| vi | blivit |
| ni | blivit |
| de | blivit |
Imperativ
| — | bliv |