Conjugation of blåsa upp
to inflate, to blow up Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | blåsa upp |
Presens
| jag | blåser upp |
| du | blåser upp |
| han / hon / den / det | blåser upp |
| vi | blåser upp |
| ni | blåser upp |
| de | blåser upp |
Preteritum
| jag | blåste upp |
| du | blåste upp |
| han / hon / den / det | blåste upp |
| vi | blåste upp |
| ni | blåste upp |
| de | blåste upp |
Supinum
| jag | blåst upp |
| du | blåst upp |
| han / hon / den / det | blåst upp |
| vi | blåst upp |
| ni | blåst upp |
| de | blåst upp |
Imperativ
| — | blås upp |
Passiv
Infinitiv
| — | blåsas upp |
Presens
| jag | blåses upp |
| du | blåses upp |
| han / hon / den / det | blåses upp |
| vi | blåses upp |
| ni | blåses upp |
| de | blåses upp |
Preteritum
| jag | blåstes upp |
| du | blåstes upp |
| han / hon / den / det | blåstes upp |
| vi | blåstes upp |
| ni | blåstes upp |
| de | blåstes upp |
Supinum
| jag | blåsts upp |
| du | blåsts upp |
| han / hon / den / det | blåsts upp |
| vi | blåsts upp |
| ni | blåsts upp |
| de | blåsts upp |