Conjugation of blänga
to stare (angrily), to look (intensively) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | blänga |
Presens
| jag | blänger |
| du | blänger |
| han / hon / den / det | blänger |
| vi | blänger |
| ni | blänger |
| de | blänger |
Preteritum
| jag | blängde |
| du | blängde |
| han / hon / den / det | blängde |
| vi | blängde |
| ni | blängde |
| de | blängde |
Supinum
| jag | blängt |
| du | blängt |
| han / hon / den / det | blängt |
| vi | blängt |
| ni | blängt |
| de | blängt |
Imperativ
| — | bläng |