Conjugation of bida
to bide, to await Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bida |
Presens
| jag | bidar |
| du | bidar |
| han / hon / den / det | bidar |
| vi | bidar |
| ni | bidar |
| de | bidar |
Preteritum
| jag | bidade |
| du | bidade |
| han / hon / den / det | bidade |
| vi | bidade |
| ni | bidade |
| de | bidade |
Supinum
| jag | bidat |
| du | bidat |
| han / hon / den / det | bidat |
| vi | bidat |
| ni | bidat |
| de | bidat |
Imperativ
| — | bida |