Conjugation of bevara
to preserve; to keep Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bevara |
Presens
| jag | bevarar |
| du | bevarar |
| han / hon / den / det | bevarar |
| vi | bevarar |
| ni | bevarar |
| de | bevarar |
Preteritum
| jag | bevarade |
| du | bevarade |
| han / hon / den / det | bevarade |
| vi | bevarade |
| ni | bevarade |
| de | bevarade |
Supinum
| jag | bevarat |
| du | bevarat |
| han / hon / den / det | bevarat |
| vi | bevarat |
| ni | bevarat |
| de | bevarat |
Imperativ
| — | bevara |
Passiv
Infinitiv
| — | bevaras |
Presens
| jag | bevaras |
| du | bevaras |
| han / hon / den / det | bevaras |
| vi | bevaras |
| ni | bevaras |
| de | bevaras |
Preteritum
| jag | bevarades |
| du | bevarades |
| han / hon / den / det | bevarades |
| vi | bevarades |
| ni | bevarades |
| de | bevarades |
Supinum
| jag | bevarats |
| du | bevarats |
| han / hon / den / det | bevarats |
| vi | bevarats |
| ni | bevarats |
| de | bevarats |