Conjugation of beträffa
to pertain to, to concern, to have to do with Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | beträffa |
Presens
| jag | beträffar |
| du | beträffar |
| han / hon / den / det | beträffar |
| vi | beträffar |
| ni | beträffar |
| de | beträffar |
Preteritum
| jag | beträffade |
| du | beträffade |
| han / hon / den / det | beträffade |
| vi | beträffade |
| ni | beträffade |
| de | beträffade |
Supinum
| jag | beträffat |
| du | beträffat |
| han / hon / den / det | beträffat |
| vi | beträffat |
| ni | beträffat |
| de | beträffat |
Imperativ
| — | beträffa |