Conjugation of avsluta
/²ɑːvsˌlʉːta/to close, cancel (put an end to), terminate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avsluta |
Presens
| jag | avslutar |
| du | avslutar |
| han / hon / den / det | avslutar |
| vi | avslutar |
| ni | avslutar |
| de | avslutar |
Preteritum
| jag | avslutade |
| du | avslutade |
| han / hon / den / det | avslutade |
| vi | avslutade |
| ni | avslutade |
| de | avslutade |
Supinum
| jag | avslutat |
| du | avslutat |
| han / hon / den / det | avslutat |
| vi | avslutat |
| ni | avslutat |
| de | avslutat |
Imperativ
| — | avsluta |
Passiv
Infinitiv
| — | avslutas |
Presens
| jag | avslutas |
| du | avslutas |
| han / hon / den / det | avslutas |
| vi | avslutas |
| ni | avslutas |
| de | avslutas |
Preteritum
| jag | avslutades |
| du | avslutades |
| han / hon / den / det | avslutades |
| vi | avslutades |
| ni | avslutades |
| de | avslutades |
Supinum
| jag | avslutats |
| du | avslutats |
| han / hon / den / det | avslutats |
| vi | avslutats |
| ni | avslutats |
| de | avslutats |