Conjugation of avnjuta
to consume (in some sense) and enjoy, to savor, to relish Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avnjuta |
Presens
| jag | avnjuter |
| du | avnjuter |
| han / hon / den / det | avnjuter |
| vi | avnjuter |
| ni | avnjuter |
| de | avnjuter |
Preteritum
| jag | avnjöt |
| du | avnjöt |
| han / hon / den / det | avnjöt |
| vi | avnjöt |
| ni | avnjöt |
| de | avnjöt |
Supinum
| jag | avnjutit |
| du | avnjutit |
| han / hon / den / det | avnjutit |
| vi | avnjutit |
| ni | avnjutit |
| de | avnjutit |
Imperativ
| — | avnjut |
Passiv
Infinitiv
| — | avnjutas |
Presens
| jag | avnjuts |
| du | avnjuts |
| han / hon / den / det | avnjuts |
| vi | avnjuts |
| ni | avnjuts |
| de | avnjuts |
Preteritum
| jag | avnjöts |
| du | avnjöts |
| han / hon / den / det | avnjöts |
| vi | avnjöts |
| ni | avnjöts |
| de | avnjöts |
Supinum
| jag | avnjutits |
| du | avnjutits |
| han / hon / den / det | avnjutits |
| vi | avnjutits |
| ni | avnjutits |
| de | avnjutits |