Conjugation of avlasta
to take over part of some work or function (from); to relieve, to offload, to unburden Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avlasta |
Presens
| jag | avlastar |
| du | avlastar |
| han / hon / den / det | avlastar |
| vi | avlastar |
| ni | avlastar |
| de | avlastar |
Preteritum
| jag | avlastade |
| du | avlastade |
| han / hon / den / det | avlastade |
| vi | avlastade |
| ni | avlastade |
| de | avlastade |
Supinum
| jag | avlastat |
| du | avlastat |
| han / hon / den / det | avlastat |
| vi | avlastat |
| ni | avlastat |
| de | avlastat |
Imperativ
| — | avlasta |
Passiv
Infinitiv
| — | avlastas |
Presens
| jag | avlastas |
| du | avlastas |
| han / hon / den / det | avlastas |
| vi | avlastas |
| ni | avlastas |
| de | avlastas |
Preteritum
| jag | avlastades |
| du | avlastades |
| han / hon / den / det | avlastades |
| vi | avlastades |
| ni | avlastades |
| de | avlastades |
Supinum
| jag | avlastats |
| du | avlastats |
| han / hon / den / det | avlastats |
| vi | avlastats |
| ni | avlastats |
| de | avlastats |