Conjugation of avklara
finish, complete, go through Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avklara |
Presens
| jag | avklarar |
| du | avklarar |
| han / hon / den / det | avklarar |
| vi | avklarar |
| ni | avklarar |
| de | avklarar |
Preteritum
| jag | avklarade |
| du | avklarade |
| han / hon / den / det | avklarade |
| vi | avklarade |
| ni | avklarade |
| de | avklarade |
Supinum
| jag | avklarat |
| du | avklarat |
| han / hon / den / det | avklarat |
| vi | avklarat |
| ni | avklarat |
| de | avklarat |
Imperativ
| — | avklara |
Passiv
Infinitiv
| — | avklaras |
Presens
| jag | avklaras |
| du | avklaras |
| han / hon / den / det | avklaras |
| vi | avklaras |
| ni | avklaras |
| de | avklaras |
Preteritum
| jag | avklarades |
| du | avklarades |
| han / hon / den / det | avklarades |
| vi | avklarades |
| ni | avklarades |
| de | avklarades |
Supinum
| jag | avklarats |
| du | avklarats |
| han / hon / den / det | avklarats |
| vi | avklarats |
| ni | avklarats |
| de | avklarats |