Conjugation of avbilda
to depict, to image (create or make up an (accurate) image of) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avbilda |
Presens
| jag | avbildar |
| du | avbildar |
| han / hon / den / det | avbildar |
| vi | avbildar |
| ni | avbildar |
| de | avbildar |
Preteritum
| jag | avbildade |
| du | avbildade |
| han / hon / den / det | avbildade |
| vi | avbildade |
| ni | avbildade |
| de | avbildade |
Supinum
| jag | avbildat |
| du | avbildat |
| han / hon / den / det | avbildat |
| vi | avbildat |
| ni | avbildat |
| de | avbildat |
Imperativ
| — | avbilda |
Passiv
Infinitiv
| — | avbildas |
Presens
| jag | avbildas |
| du | avbildas |
| han / hon / den / det | avbildas |
| vi | avbildas |
| ni | avbildas |
| de | avbildas |
Preteritum
| jag | avbildades |
| du | avbildades |
| han / hon / den / det | avbildades |
| vi | avbildades |
| ni | avbildades |
| de | avbildades |
Supinum
| jag | avbildats |
| du | avbildats |
| han / hon / den / det | avbildats |
| vi | avbildats |
| ni | avbildats |
| de | avbildats |