Conjugation of anträffa
to find (more or less by chance), to encounter Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anträffa |
Presens
| jag | anträffar |
| du | anträffar |
| han / hon / den / det | anträffar |
| vi | anträffar |
| ni | anträffar |
| de | anträffar |
Preteritum
| jag | anträffade |
| du | anträffade |
| han / hon / den / det | anträffade |
| vi | anträffade |
| ni | anträffade |
| de | anträffade |
Supinum
| jag | anträffat |
| du | anträffat |
| han / hon / den / det | anträffat |
| vi | anträffat |
| ni | anträffat |
| de | anträffat |
Imperativ
| — | anträffa |
Passiv
Infinitiv
| — | anträffas |
Presens
| jag | anträffas |
| du | anträffas |
| han / hon / den / det | anträffas |
| vi | anträffas |
| ni | anträffas |
| de | anträffas |
Preteritum
| jag | anträffades |
| du | anträffades |
| han / hon / den / det | anträffades |
| vi | anträffades |
| ni | anträffades |
| de | anträffades |
Supinum
| jag | anträffats |
| du | anträffats |
| han / hon / den / det | anträffats |
| vi | anträffats |
| ni | anträffats |
| de | anträffats |