Conjugation of anstränga
to apply oneself; to focus Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anstränga |
Presens
| jag | anstränger |
| du | anstränger |
| han / hon / den / det | anstränger |
| vi | anstränger |
| ni | anstränger |
| de | anstränger |
Preteritum
| jag | ansträngde |
| du | ansträngde |
| han / hon / den / det | ansträngde |
| vi | ansträngde |
| ni | ansträngde |
| de | ansträngde |
Supinum
| jag | ansträngt |
| du | ansträngt |
| han / hon / den / det | ansträngt |
| vi | ansträngt |
| ni | ansträngt |
| de | ansträngt |
Imperativ
| — | ansträng |
Passiv
Infinitiv
| — | ansträngas |
Presens
| jag | ansträngs |
| du | ansträngs |
| han / hon / den / det | ansträngs |
| vi | ansträngs |
| ni | ansträngs |
| de | ansträngs |
Preteritum
| jag | ansträngdes |
| du | ansträngdes |
| han / hon / den / det | ansträngdes |
| vi | ansträngdes |
| ni | ansträngdes |
| de | ansträngdes |
Supinum
| jag | ansträngts |
| du | ansträngts |
| han / hon / den / det | ansträngts |
| vi | ansträngts |
| ni | ansträngts |
| de | ansträngts |