Conjugation of anmoda
to order, to demand Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anmoda |
Presens
| jag | anmodar |
| du | anmodar |
| han / hon / den / det | anmodar |
| vi | anmodar |
| ni | anmodar |
| de | anmodar |
Preteritum
| jag | anmodade |
| du | anmodade |
| han / hon / den / det | anmodade |
| vi | anmodade |
| ni | anmodade |
| de | anmodade |
Supinum
| jag | anmodat |
| du | anmodat |
| han / hon / den / det | anmodat |
| vi | anmodat |
| ni | anmodat |
| de | anmodat |
Imperativ
| — | anmoda |
Passiv
Infinitiv
| — | anmodas |
Presens
| jag | anmodas |
| du | anmodas |
| han / hon / den / det | anmodas |
| vi | anmodas |
| ni | anmodas |
| de | anmodas |
Preteritum
| jag | anmodades |
| du | anmodades |
| han / hon / den / det | anmodades |
| vi | anmodades |
| ni | anmodades |
| de | anmodades |
Supinum
| jag | anmodats |
| du | anmodats |
| han / hon / den / det | anmodats |
| vi | anmodats |
| ni | anmodats |
| de | anmodats |