Conjugation of ankra upp
anchor Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ankra upp |
Presens
| jag | ankrar upp |
| du | ankrar upp |
| han / hon / den / det | ankrar upp |
| vi | ankrar upp |
| ni | ankrar upp |
| de | ankrar upp |
Preteritum
| jag | ankrade upp |
| du | ankrade upp |
| han / hon / den / det | ankrade upp |
| vi | ankrade upp |
| ni | ankrade upp |
| de | ankrade upp |
Supinum
| jag | ankrat upp |
| du | ankrat upp |
| han / hon / den / det | ankrat upp |
| vi | ankrat upp |
| ni | ankrat upp |
| de | ankrat upp |
Imperativ
| — | ankra upp |
Passiv
Infinitiv
| — | ankras upp |
Presens
| jag | ankras upp |
| du | ankras upp |
| han / hon / den / det | ankras upp |
| vi | ankras upp |
| ni | ankras upp |
| de | ankras upp |
Preteritum
| jag | ankrades upp |
| du | ankrades upp |
| han / hon / den / det | ankrades upp |
| vi | ankrades upp |
| ni | ankrades upp |
| de | ankrades upp |
Supinum
| jag | ankrats upp |
| du | ankrats upp |
| han / hon / den / det | ankrats upp |
| vi | ankrats upp |
| ni | ankrats upp |
| de | ankrats upp |