Conjugation of anhålla
detain by order of prosecutor Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anhålla |
Presens
| jag | anhåller |
| du | anhåller |
| han / hon / den / det | anhåller |
| vi | anhåller |
| ni | anhåller |
| de | anhåller |
Preteritum
| jag | anhöll |
| du | anhöll |
| han / hon / den / det | anhöll |
| vi | anhöll |
| ni | anhöll |
| de | anhöll |
Supinum
| jag | anhållit |
| du | anhållit |
| han / hon / den / det | anhållit |
| vi | anhållit |
| ni | anhållit |
| de | anhållit |
Imperativ
| — | anhåll |
Passiv
Infinitiv
| — | anhållas |
Presens
| jag | anhålls |
| du | anhålls |
| han / hon / den / det | anhålls |
| vi | anhålls |
| ni | anhålls |
| de | anhålls |
Preteritum
| jag | anhölls |
| du | anhölls |
| han / hon / den / det | anhölls |
| vi | anhölls |
| ni | anhölls |
| de | anhölls |
Supinum
| jag | anhållits |
| du | anhållits |
| han / hon / den / det | anhållits |
| vi | anhållits |
| ni | anhållits |
| de | anhållits |