Conjugation of angripa
to attack, to infest (of for example rust or mold) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | angripa |
Presens
| jag | angriper |
| du | angriper |
| han / hon / den / det | angriper |
| vi | angriper |
| ni | angriper |
| de | angriper |
Preteritum
| jag | angrep |
| du | angrep |
| han / hon / den / det | angrep |
| vi | angrep |
| ni | angrep |
| de | angrep |
Supinum
| jag | angripit |
| du | angripit |
| han / hon / den / det | angripit |
| vi | angripit |
| ni | angripit |
| de | angripit |
Imperativ
| — | angrip |
Passiv
Infinitiv
| — | angripas |
Presens
| jag | angrips |
| du | angrips |
| han / hon / den / det | angrips |
| vi | angrips |
| ni | angrips |
| de | angrips |
Preteritum
| jag | angreps |
| du | angreps |
| han / hon / den / det | angreps |
| vi | angreps |
| ni | angreps |
| de | angreps |
Supinum
| jag | angripits |
| du | angripits |
| han / hon / den / det | angripits |
| vi | angripits |
| ni | angripits |
| de | angripits |