Conjugation of alarmera
to worry, alert (excite with sudden fear) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | alarmera |
Presens
| jag | alarmerar |
| du | alarmerar |
| han / hon / den / det | alarmerar |
| vi | alarmerar |
| ni | alarmerar |
| de | alarmerar |
Preteritum
| jag | alarmerade |
| du | alarmerade |
| han / hon / den / det | alarmerade |
| vi | alarmerade |
| ni | alarmerade |
| de | alarmerade |
Supinum
| jag | alarmerat |
| du | alarmerat |
| han / hon / den / det | alarmerat |
| vi | alarmerat |
| ni | alarmerat |
| de | alarmerat |
Imperativ
| — | alarmera |
Passiv
Infinitiv
| — | alarmeras |
Presens
| jag | alarmeras |
| du | alarmeras |
| han / hon / den / det | alarmeras |
| vi | alarmeras |
| ni | alarmeras |
| de | alarmeras |
Preteritum
| jag | alarmerades |
| du | alarmerades |
| han / hon / den / det | alarmerades |
| vi | alarmerades |
| ni | alarmerades |
| de | alarmerades |
Supinum
| jag | alarmerats |
| du | alarmerats |
| han / hon / den / det | alarmerats |
| vi | alarmerats |
| ni | alarmerats |
| de | alarmerats |