Conjugation of ajournera
adjourn Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ajournera |
Presens
| jag | ajournerar |
| du | ajournerar |
| han / hon / den / det | ajournerar |
| vi | ajournerar |
| ni | ajournerar |
| de | ajournerar |
Preteritum
| jag | ajournerade |
| du | ajournerade |
| han / hon / den / det | ajournerade |
| vi | ajournerade |
| ni | ajournerade |
| de | ajournerade |
Supinum
| jag | ajournerat |
| du | ajournerat |
| han / hon / den / det | ajournerat |
| vi | ajournerat |
| ni | ajournerat |
| de | ajournerat |
Imperativ
| — | ajournera |
Passiv
Infinitiv
| — | ajourneras |
Presens
| jag | ajourneras |
| du | ajourneras |
| han / hon / den / det | ajourneras |
| vi | ajourneras |
| ni | ajourneras |
| de | ajourneras |
Preteritum
| jag | ajournerades |
| du | ajournerades |
| han / hon / den / det | ajournerades |
| vi | ajournerades |
| ni | ajournerades |
| de | ajournerades |
Supinum
| jag | ajournerats |
| du | ajournerats |
| han / hon / den / det | ajournerats |
| vi | ajournerats |
| ni | ajournerats |
| de | ajournerats |