Conjugation of ackommodera
to accommodate, to adapt Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ackommodera |
Presens
| jag | ackommoderar |
| du | ackommoderar |
| han / hon / den / det | ackommoderar |
| vi | ackommoderar |
| ni | ackommoderar |
| de | ackommoderar |
Preteritum
| jag | ackommoderade |
| du | ackommoderade |
| han / hon / den / det | ackommoderade |
| vi | ackommoderade |
| ni | ackommoderade |
| de | ackommoderade |
Supinum
| jag | ackommoderat |
| du | ackommoderat |
| han / hon / den / det | ackommoderat |
| vi | ackommoderat |
| ni | ackommoderat |
| de | ackommoderat |
Imperativ
| — | ackommodera |
Passiv
Infinitiv
| — | ackommoderas |
Presens
| jag | ackommoderas |
| du | ackommoderas |
| han / hon / den / det | ackommoderas |
| vi | ackommoderas |
| ni | ackommoderas |
| de | ackommoderas |
Preteritum
| jag | ackommoderades |
| du | ackommoderades |
| han / hon / den / det | ackommoderades |
| vi | ackommoderades |
| ni | ackommoderades |
| de | ackommoderades |
Supinum
| jag | ackommoderats |
| du | ackommoderats |
| han / hon / den / det | ackommoderats |
| vi | ackommoderats |
| ni | ackommoderats |
| de | ackommoderats |