Conjugation of återerövra
to reconquer, to retake Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | återerövra |
Presens
| jag | återerövrar |
| du | återerövrar |
| han / hon / den / det | återerövrar |
| vi | återerövrar |
| ni | återerövrar |
| de | återerövrar |
Preteritum
| jag | återerövrade |
| du | återerövrade |
| han / hon / den / det | återerövrade |
| vi | återerövrade |
| ni | återerövrade |
| de | återerövrade |
Supinum
| jag | återerövrat |
| du | återerövrat |
| han / hon / den / det | återerövrat |
| vi | återerövrat |
| ni | återerövrat |
| de | återerövrat |
Imperativ
| — | återerövra |
Passiv
Infinitiv
| — | återerövras |
Presens
| jag | återerövras |
| du | återerövras |
| han / hon / den / det | återerövras |
| vi | återerövras |
| ni | återerövras |
| de | återerövras |
Preteritum
| jag | återerövrades |
| du | återerövrades |
| han / hon / den / det | återerövrades |
| vi | återerövrades |
| ni | återerövrades |
| de | återerövrades |
Supinum
| jag | återerövrats |
| du | återerövrats |
| han / hon / den / det | återerövrats |
| vi | återerövrats |
| ni | återerövrats |
| de | återerövrats |