Conjugation of razgolićivati
razɡolit͡ɕǐːʋatiimperfective form of razgolítiti Ver definición completa →
Nesvršeni vid
Infinitiv
| — | razgolićivati |
Prezent
| ja | razgolićujem |
| ti | razgolićuješ |
| on / ona / ono | razgolićuje |
| mi | razgolićujemo |
| vi | razgolićujete |
| oni / one / ona | razgolićuju |
Imperfekt
| ja | razgolićivah |
| ti | razgolićivaše |
| on / ona / ono | razgolićivaše |
| mi | razgolićivasmo |
| vi | razgolićivaste |
| oni / one / ona | razgolićivahu |
Perfekt (m. r.)
| ja | razgolićivao sam |
| ti | razgolićivao si |
| on / ona / ono | razgolićivao je |
| mi | razgolićivali smo |
| vi | razgolićivali ste |
| oni / one / ona | razgolićivali su |
Perfekt (ž. r.)
| ja | razgolićivala sam |
| ti | razgolićivala si |
| on / ona / ono | razgolićivala je |
| mi | razgolićivale smo |
| vi | razgolićivale ste |
| oni / one / ona | razgolićivale su |
Perfekt (s. r.)
| ono | razgolićivalo je |
Futur prvi
| ja | razgolićivat ću |
| ti | razgolićivat ćeš |
| on / ona / ono | razgolićivat će |
| mi | razgolićivat ćemo |
| vi | razgolićivat ćete |
| oni / one / ona | razgolićivat ćē |
Kondicional I (m. r.)
| ja | razgolićivao bih |
| ti | razgolićivao bi |
| on / ona / ono | razgolićivao bi |
| mi | razgolićivali bismo |
| vi | razgolićivali biste |
| oni / one / ona | razgolićivali bi |
Kondicional I (ž. r.)
| ja | razgolićivala bih |
| ti | razgolićivala bi |
| on / ona / ono | razgolićivala bi |
| mi | razgolićivale bismo |
| vi | razgolićivale biste |
| oni / one / ona | razgolićivale bi |
Imperativ
| ti | razgolićuj |
| mi | razgolićujmo |
| vi | razgolićujte |