Conjugation of progovoriti
proɡoʋǒritito start to talk, speak (usually of a child, or a silent person) Ver definición completa →
Svršeni vid
Infinitiv
| — | progovoriti |
Prezent
| ja | progovorim |
| ti | progovoriš |
| on / ona / ono | progovori |
| mi | progovorimo |
| vi | progovorite |
| oni / one / ona | progovore |
Aorist
| ja | progovorih |
| ti | progovori |
| on / ona / ono | progovori |
| mi | progovorismo |
| vi | progovoriste |
| oni / one / ona | progovoriše |
Perfekt (m. r.)
| ja | progovorio sam |
| ti | progovorio si |
| on / ona / ono | progovorio je |
| mi | progovorili smo |
| vi | progovorili ste |
| oni / one / ona | progovorili su |
Perfekt (ž. r.)
| ja | progovorila sam |
| ti | progovorila si |
| on / ona / ono | progovorila je |
| mi | progovorile smo |
| vi | progovorile ste |
| oni / one / ona | progovorile su |
Perfekt (s. r.)
| ono | progovorilo je |
Futur prvi
| ja | progovorit ću |
| ti | progovorit ćeš |
| on / ona / ono | progovorit će |
| mi | progovorit ćemo |
| vi | progovorit ćete |
| oni / one / ona | progovorit ćē |
Kondicional I (m. r.)
| ja | progovorio bih |
| ti | progovorio bi |
| on / ona / ono | progovorio bi |
| mi | progovorili bismo |
| vi | progovorili biste |
| oni / one / ona | progovorili bi |
Kondicional I (ž. r.)
| ja | progovorila bih |
| ti | progovorila bi |
| on / ona / ono | progovorila bi |
| mi | progovorile bismo |
| vi | progovorile biste |
| oni / one / ona | progovorile bi |
Imperativ
| ti | progovori |
| mi | progovorimo |
| vi | progovorite |