Conjugation of izvješćivati
izʋjeʃt͡ɕǐːʋatiimperfective form of izvijéstiti Ver definición completa →
Nesvršeni vid
Infinitiv
| — | izvješćivati |
Prezent
| ja | izvješćujem |
| ti | izvješćuješ |
| on / ona / ono | izvješćuje |
| mi | izvješćujemo |
| vi | izvješćujete |
| oni / one / ona | izvješćuju |
Imperfekt
| ja | izvješćivah |
| ti | izvješćivaše |
| on / ona / ono | izvješćivaše |
| mi | izvješćivasmo |
| vi | izvješćivaste |
| oni / one / ona | izvješćivahu |
Perfekt (m. r.)
| ja | izvješćivao sam |
| ti | izvješćivao si |
| on / ona / ono | izvješćivao je |
| mi | izvješćivali smo |
| vi | izvješćivali ste |
| oni / one / ona | izvješćivali su |
Perfekt (ž. r.)
| ja | izvješćivala sam |
| ti | izvješćivala si |
| on / ona / ono | izvješćivala je |
| mi | izvješćivale smo |
| vi | izvješćivale ste |
| oni / one / ona | izvješćivale su |
Perfekt (s. r.)
| ono | izvješćivalo je |
Futur prvi
| ja | izvješćivat ću |
| ti | izvješćivat ćeš |
| on / ona / ono | izvješćivat će |
| mi | izvješćivat ćemo |
| vi | izvješćivat ćete |
| oni / one / ona | izvješćivat ćē |
Kondicional I (m. r.)
| ja | izvješćivao bih |
| ti | izvješćivao bi |
| on / ona / ono | izvješćivao bi |
| mi | izvješćivali bismo |
| vi | izvješćivali biste |
| oni / one / ona | izvješćivali bi |
Kondicional I (ž. r.)
| ja | izvješćivala bih |
| ti | izvješćivala bi |
| on / ona / ono | izvješćivala bi |
| mi | izvješćivale bismo |
| vi | izvješćivale biste |
| oni / one / ona | izvješćivale bi |
Imperativ
| ti | izvješćuj |
| mi | izvješćujmo |
| vi | izvješćujte |