Conjugation of распахать
/[rəspɐˈxatʲ]/разрыхлить для посева, вспахать (землю, обычно целину) Ver definición completa →
Совершенный вид
Инфинитив
| — | распаха́ть |
Прошедшее время
| он | распаха́л |
| она | распаха́ла |
| оно | распаха́ло |
| они | распаха́ли |
Будущее время
| я | распашу́ |
| ты | распа́шешь |
| он / она / оно | распа́шет |
| мы | распа́шем |
| вы | распа́шете |
| они | распа́шут |
Повелительное наклонение
| ты | распаши́ |
| вы | распаши́те |