Conjugation of поволочь
/[pəvɐˈɫot͡ɕ]/разг. потащить, начать тащить волоком Ver definición completa →
Совершенный вид
Инфинитив
| — | поволо́чь |
Прошедшее время
| он | поволо́к |
| она | поволокла́ |
| оно | поволокло́ |
| они | поволокли́ |
Будущее время
| я | поволоку́ |
| ты | поволочёшь |
| он / она / оно | поволочёт |
| мы | поволочём |
| вы | поволочёте |
| они | поволоку́т |
Повелительное наклонение
| ты | поволоки́ |
| вы | поволоки́те |