Conjugation of zăpuși
[zəpuˈʃi]third-person singular simple perfect indicative of zăpuși Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | zăpușesc |
| tu | zăpușești |
| el / ea | zăpușește |
| noi | zăpușim |
| voi | zăpușiți |
| ei / ele | zăpușesc |
Imperfect
| eu | zăpușeam |
| tu | zăpușeai |
| el / ea | zăpușea |
| noi | zăpușeam |
| voi | zăpușeați |
| ei / ele | zăpușeau |
Perfectul simplu
| eu | zăpușii |
| tu | zăpușiși |
| el / ea | zăpuși |
| noi | zăpușirăm |
| voi | zăpușirăți |
| ei / ele | zăpușiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | zăpușisem |
| tu | zăpușiseși |
| el / ea | zăpușise |
| noi | zăpușiserăm |
| voi | zăpușiserăți |
| ei / ele | zăpușiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să zăpușesc |
| tu | să zăpușești |
| el / ea | să zăpușească |
| noi | să zăpușim |
| voi | să zăpușiți |
| ei / ele | să zăpușească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | zăpușește |
| voi | zăpușiți |
Negativ
| tu | nu nu zăpuși |
| voi | nu nu zăpușiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a zăpuși |
Gerunziu
| — | zăpușind |
Participiu
| — | zăpușit |