Conjugation of vinui
to accuse Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | vinuiesc |
| tu | vinuiești |
| el / ea | vinuiește |
| noi | vinuim |
| voi | vinuiți |
| ei / ele | vinuiesc |
Imperfect
| eu | vinuiam |
| tu | vinuiai |
| el / ea | vinuia |
| noi | vinuiam |
| voi | vinuiați |
| ei / ele | vinuiau |
Perfectul simplu
| eu | vinuii |
| tu | vinuiși |
| el / ea | vinui |
| noi | vinuirăm |
| voi | vinuirăți |
| ei / ele | vinuiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | vinuisem |
| tu | vinuiseși |
| el / ea | vinuise |
| noi | vinuiserăm |
| voi | vinuiserăți |
| ei / ele | vinuiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să vinuiesc |
| tu | să vinuiești |
| el / ea | să vinuiască |
| noi | să vinuim |
| voi | să vinuiți |
| ei / ele | să vinuiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | vinuiește |
| voi | vinuiți |
Negativ
| tu | nu nu vinui |
| voi | nu nu vinuiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a vinui |
Gerunziu
| — | vinuind |
Participiu
| — | vinuit |