Conjugation of trage
ˈtra.d͡ʒeIndicates an intensive, sometimes aggressive action, often one directed at someone. Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | trag |
| tu | tragi |
| el / ea | trage |
| noi | tragem |
| voi | trageți |
| ei / ele | trag |
Imperfect
| eu | trăgeam |
| tu | trăgeai |
| el / ea | trăgea |
| noi | trăgeam |
| voi | trăgeați |
| ei / ele | trăgeau |
Perfectul simplu
| eu | trăsei |
| tu | trăseși |
| el / ea | trase |
| noi | traserăm |
| voi | traserăți |
| ei / ele | traseră |
Mai mult ca perfectul
| eu | trăsesem |
| tu | trăseseși |
| el / ea | trăsese |
| noi | trăseserăm |
| voi | trăseserăți |
| ei / ele | trăseseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să trag |
| tu | să tragi |
| el / ea | să tragă |
| noi | să tragem |
| voi | să trageți |
| ei / ele | să tragă |
Imperativ
Afirmativ
| tu | trage |
| voi | trageți |
Negativ
| tu | nu nu trage |
| voi | nu nu trageți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a trage |
Gerunziu
| — | trăgând |
Participiu
| — | tras |