Conjugation of sumuța
to incite Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | sumuț |
| tu | sumuți |
| el / ea | sumuță |
| noi | sumuțăm |
| voi | sumuțați |
| ei / ele | sumuță |
Imperfect
| eu | sumuțam |
| tu | sumuțai |
| el / ea | sumuța |
| noi | sumuțam |
| voi | sumuțați |
| ei / ele | sumuțau |
Perfectul simplu
| eu | sumuțai |
| tu | sumuțași |
| el / ea | sumuță |
| noi | sumuțarăm |
| voi | sumuțarăți |
| ei / ele | sumuțară |
Mai mult ca perfectul
| eu | sumuțasem |
| tu | sumuțaseși |
| el / ea | sumuțase |
| noi | sumuțaserăm |
| voi | sumuțaserăți |
| ei / ele | sumuțaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să sumuț |
| tu | să sumuți |
| el / ea | să sumuțe |
| noi | să sumuțăm |
| voi | să sumuțați |
| ei / ele | să sumuțe |
Imperativ
Afirmativ
| tu | sumuță |
| voi | sumuțați |
Negativ
| tu | nu nu sumuța |
| voi | nu nu sumuțați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a sumuța |
Gerunziu
| — | sumuțând |
Participiu
| — | sumuțat |