Conjugation of sudui
to swear, to curse Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | sudui |
| tu | sudui |
| el / ea | suduie |
| noi | suduim |
| voi | suduiți |
| ei / ele | suduie |
Imperfect
| eu | suduiam |
| tu | suduiai |
| el / ea | suduia |
| noi | suduiam |
| voi | suduiați |
| ei / ele | suduiau |
Perfectul simplu
| eu | suduii |
| tu | suduiși |
| el / ea | sudui |
| noi | suduirăm |
| voi | suduirăți |
| ei / ele | suduiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | suduisem |
| tu | suduiseși |
| el / ea | suduise |
| noi | suduiserăm |
| voi | suduiserăți |
| ei / ele | suduiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să sudui |
| tu | să sudui |
| el / ea | să suduie |
| noi | să suduim |
| voi | să suduiți |
| ei / ele | să suduie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | suduie |
| voi | suduiți |
Negativ
| tu | nu nu sudui |
| voi | nu nu suduiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a sudui |
Gerunziu
| — | suduind |
Participiu
| — | suduit |