Conjugation of substantiva
to substantivise, nominalize Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | substantivez |
| tu | substantivezi |
| el / ea | substantivează |
| noi | substantivăm |
| voi | substantivați |
| ei / ele | substantivează |
Imperfect
| eu | substantivam |
| tu | substantivai |
| el / ea | substantiva |
| noi | substantivam |
| voi | substantivați |
| ei / ele | substantivau |
Perfectul simplu
| eu | substantivai |
| tu | substantivași |
| el / ea | substantivă |
| noi | substantivarăm |
| voi | substantivarăți |
| ei / ele | substantivară |
Mai mult ca perfectul
| eu | substantivasem |
| tu | substantivaseși |
| el / ea | substantivase |
| noi | substantivaserăm |
| voi | substantivaserăți |
| ei / ele | substantivaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să substantivez |
| tu | să substantivezi |
| el / ea | să substantiveze |
| noi | să substantivăm |
| voi | să substantivați |
| ei / ele | să substantiveze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | substantivează |
| voi | substantivați |
Negativ
| tu | nu nu substantiva |
| voi | nu nu substantivați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a substantiva |
Gerunziu
| — | substantivând |
Participiu
| — | substantivat |