Conjugation of subiectiviza
to subjectivize Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | subiectivizez |
| tu | subiectivizezi |
| el / ea | subiectivizează |
| noi | subiectivizăm |
| voi | subiectivizați |
| ei / ele | subiectivizează |
Imperfect
| eu | subiectivizam |
| tu | subiectivizai |
| el / ea | subiectiviza |
| noi | subiectivizam |
| voi | subiectivizați |
| ei / ele | subiectivizau |
Perfectul simplu
| eu | subiectivizai |
| tu | subiectivizași |
| el / ea | subiectiviză |
| noi | subiectivizarăm |
| voi | subiectivizarăți |
| ei / ele | subiectivizară |
Mai mult ca perfectul
| eu | subiectivizasem |
| tu | subiectivizaseși |
| el / ea | subiectivizase |
| noi | subiectivizaserăm |
| voi | subiectivizaserăți |
| ei / ele | subiectivizaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să subiectivizez |
| tu | să subiectivizezi |
| el / ea | să subiectivizeze |
| noi | să subiectivizăm |
| voi | să subiectivizați |
| ei / ele | să subiectivizeze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | subiectivizează |
| voi | subiectivizați |
Negativ
| tu | nu nu subiectiviza |
| voi | nu nu subiectivizați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a subiectiviza |
Gerunziu
| — | subiectivizând |
Participiu
| — | subiectivizat |