Conjugation of sofistica
so.fis.tiˈkato sophisticate (to give a sought-after, artificial, complicated or precious character) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | sofistichez |
| tu | sofistichezi |
| el / ea | sofistichează |
| noi | sofisticăm |
| voi | sofisticați |
| ei / ele | sofistichează |
Imperfect
| eu | sofisticam |
| tu | sofisticai |
| el / ea | sofistica |
| noi | sofisticam |
| voi | sofisticați |
| ei / ele | sofisticau |
Perfectul simplu
| eu | sofisticai |
| tu | sofisticași |
| el / ea | sofistică |
| noi | sofisticarăm |
| voi | sofisticarăți |
| ei / ele | sofisticară |
Mai mult ca perfectul
| eu | sofisticasem |
| tu | sofisticaseși |
| el / ea | sofisticase |
| noi | sofisticaserăm |
| voi | sofisticaserăți |
| ei / ele | sofisticaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să sofistichez |
| tu | să sofistichezi |
| el / ea | să sofisticheze |
| noi | să sofisticăm |
| voi | să sofisticați |
| ei / ele | să sofisticheze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | sofistichează |
| voi | sofisticați |
Negativ
| tu | nu nu sofistica |
| voi | nu nu sofisticați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a sofistica |
Gerunziu
| — | sofisticând |
Participiu
| — | sofisticat |