Conjugation of refrunta
to confront Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | refrunt |
| tu | refrunți |
| el / ea | refruntă |
| noi | refruntăm |
| voi | refruntați |
| ei / ele | refruntă |
Imperfect
| eu | refruntam |
| tu | refruntai |
| el / ea | refrunta |
| noi | refruntam |
| voi | refruntați |
| ei / ele | refruntau |
Perfectul simplu
| eu | refruntai |
| tu | refruntași |
| el / ea | refruntă |
| noi | refruntarăm |
| voi | refruntarăți |
| ei / ele | refruntară |
Mai mult ca perfectul
| eu | refruntasem |
| tu | refruntaseși |
| el / ea | refruntase |
| noi | refruntaserăm |
| voi | refruntaserăți |
| ei / ele | refruntaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să refrunt |
| tu | să refrunți |
| el / ea | să refrunte |
| noi | să refruntăm |
| voi | să refruntați |
| ei / ele | să refrunte |
Imperativ
Afirmativ
| tu | refruntă |
| voi | refruntați |
Negativ
| tu | nu nu refrunta |
| voi | nu nu refruntați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a refrunta |
Gerunziu
| — | refruntând |
Participiu
| — | refruntat |