Conjugation of pustii
to desolate, to devastate Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | pustiesc |
| tu | pustiești |
| el / ea | pustiește |
| noi | pustiim |
| voi | pustiiți |
| ei / ele | pustiesc |
Imperfect
| eu | pustiam |
| tu | pustiai |
| el / ea | pustia |
| noi | pustiam |
| voi | pustiați |
| ei / ele | pustiau |
Perfectul simplu
| eu | pustiii |
| tu | pustiiși |
| el / ea | pustii |
| noi | pustiirăm |
| voi | pustiirăți |
| ei / ele | pustiiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | pustiisem |
| tu | pustiiseși |
| el / ea | pustiise |
| noi | pustiiserăm |
| voi | pustiiserăți |
| ei / ele | pustiiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să pustiesc |
| tu | să pustiești |
| el / ea | să pustiască |
| noi | să pustiim |
| voi | să pustiiți |
| ei / ele | să pustiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | pustiește |
| voi | pustiiți |
Negativ
| tu | nu nu pustii |
| voi | nu nu pustiiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a pustii |
Gerunziu
| — | pustiind |
Participiu
| — | pustiit |