Conjugation of proslăvi
to extol, to praise Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | proslăvesc |
| tu | proslăvești |
| el / ea | proslăvește |
| noi | proslăvim |
| voi | proslăviți |
| ei / ele | proslăvesc |
Imperfect
| eu | proslăveam |
| tu | proslăveai |
| el / ea | proslăvea |
| noi | proslăveam |
| voi | proslăveați |
| ei / ele | proslăveau |
Perfectul simplu
| eu | proslăvii |
| tu | proslăviși |
| el / ea | proslăvi |
| noi | proslăvirăm |
| voi | proslăvirăți |
| ei / ele | proslăviră |
Mai mult ca perfectul
| eu | proslăvisem |
| tu | proslăviseși |
| el / ea | proslăvise |
| noi | proslăviserăm |
| voi | proslăviserăți |
| ei / ele | proslăviseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să proslăvesc |
| tu | să proslăvești |
| el / ea | să proslăvească |
| noi | să proslăvim |
| voi | să proslăviți |
| ei / ele | să proslăvească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | proslăvește |
| voi | proslăviți |
Negativ
| tu | nu nu proslăvi |
| voi | nu nu proslăviți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a proslăvi |
Gerunziu
| — | proslăvind |
Participiu
| — | proslăvit |