Conjugation of observa
ob.serˈvato observe; to perceive, to notice, to remark (aloud) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | observ |
| tu | observi |
| el / ea | observă |
| noi | observăm |
| voi | observați |
| ei / ele | observă |
Imperfect
| eu | observam |
| tu | observai |
| el / ea | observa |
| noi | observam |
| voi | observați |
| ei / ele | observau |
Perfectul simplu
| eu | observai |
| tu | observași |
| el / ea | observă |
| noi | observarăm |
| voi | observarăți |
| ei / ele | observară |
Mai mult ca perfectul
| eu | observasem |
| tu | observaseși |
| el / ea | observase |
| noi | observaserăm |
| voi | observaserăți |
| ei / ele | observaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să observ |
| tu | să observi |
| el / ea | să observe |
| noi | să observăm |
| voi | să observați |
| ei / ele | să observe |
Imperativ
Afirmativ
| tu | observă |
| voi | observați |
Negativ
| tu | nu nu observa |
| voi | nu nu observați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a observa |
Gerunziu
| — | observând |
Participiu
| — | observat |