Conjugation of nevoi
ne.voˈito resist, especially one’s own self in religious self-discipline Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | nevoiesc |
| tu | nevoiești |
| el / ea | nevoiește |
| noi | nevoim |
| voi | nevoiți |
| ei / ele | nevoiesc |
Imperfect
| eu | nevoiam |
| tu | nevoiai |
| el / ea | nevoia |
| noi | nevoiam |
| voi | nevoiați |
| ei / ele | nevoiau |
Perfectul simplu
| eu | nevoii |
| tu | nevoiși |
| el / ea | nevoi |
| noi | nevoirăm |
| voi | nevoirăți |
| ei / ele | nevoiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | nevoisem |
| tu | nevoiseși |
| el / ea | nevoise |
| noi | nevoiserăm |
| voi | nevoiserăți |
| ei / ele | nevoiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să nevoiesc |
| tu | să nevoiești |
| el / ea | să nevoiască |
| noi | să nevoim |
| voi | să nevoiți |
| ei / ele | să nevoiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | nevoiește |
| voi | nevoiți |
Negativ
| tu | nu nu nevoi |
| voi | nu nu nevoiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a nevoi |
Gerunziu
| — | nevoind |
Participiu
| — | nevoit |