Conjugation of momița
to mock by imitating someone Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | momițez |
| tu | momițezi |
| el / ea | momițează |
| noi | momițăm |
| voi | momițați |
| ei / ele | momițează |
Imperfect
| eu | momițam |
| tu | momițai |
| el / ea | momița |
| noi | momițam |
| voi | momițați |
| ei / ele | momițau |
Perfectul simplu
| eu | momițai |
| tu | momițași |
| el / ea | momiță |
| noi | momițarăm |
| voi | momițarăți |
| ei / ele | momițară |
Mai mult ca perfectul
| eu | momițasem |
| tu | momițaseși |
| el / ea | momițase |
| noi | momițaserăm |
| voi | momițaserăți |
| ei / ele | momițaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să momițez |
| tu | să momițezi |
| el / ea | să momițeze |
| noi | să momițăm |
| voi | să momițați |
| ei / ele | să momițeze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | momițează |
| voi | momițați |
Negativ
| tu | nu nu momița |
| voi | nu nu momițați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a momița |
Gerunziu
| — | momițând |
Participiu
| — | momițat |