Conjugation of mitui
to bribe Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | mituiesc |
| tu | mituiești |
| el / ea | mituiește |
| noi | mituim |
| voi | mituiți |
| ei / ele | mituiesc |
Imperfect
| eu | mituiam |
| tu | mituiai |
| el / ea | mituia |
| noi | mituiam |
| voi | mituiați |
| ei / ele | mituiau |
Perfectul simplu
| eu | mituii |
| tu | mituiși |
| el / ea | mitui |
| noi | mituirăm |
| voi | mituirăți |
| ei / ele | mituiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | mituisem |
| tu | mituiseși |
| el / ea | mituise |
| noi | mituiserăm |
| voi | mituiserăți |
| ei / ele | mituiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să mituiesc |
| tu | să mituiești |
| el / ea | să mituiască |
| noi | să mituim |
| voi | să mituiți |
| ei / ele | să mituiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | mituiește |
| voi | mituiți |
Negativ
| tu | nu nu mitui |
| voi | nu nu mituiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a mitui |
Gerunziu
| — | mituind |
Participiu
| — | mituit |