Conjugation of mărturisi
[mərturiˈsi]to confess; to own up, to come clean Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | mărturisesc |
| tu | mărturisești |
| el / ea | mărturisește |
| noi | mărturisim |
| voi | mărturisiți |
| ei / ele | mărturisesc |
Imperfect
| eu | mărturiseam |
| tu | mărturiseai |
| el / ea | mărturisea |
| noi | mărturiseam |
| voi | mărturiseați |
| ei / ele | mărturiseau |
Perfectul simplu
| eu | mărturisii |
| tu | mărturisiși |
| el / ea | mărturisi |
| noi | mărturisirăm |
| voi | mărturisirăți |
| ei / ele | mărturisiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | mărturisisem |
| tu | mărturisiseși |
| el / ea | mărturisise |
| noi | mărturisiserăm |
| voi | mărturisiserăți |
| ei / ele | mărturisiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să mărturisesc |
| tu | să mărturisești |
| el / ea | să mărturisească |
| noi | să mărturisim |
| voi | să mărturisiți |
| ei / ele | să mărturisească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | mărturisește |
| voi | mărturisiți |
Negativ
| tu | nu nu mărturisi |
| voi | nu nu mărturisiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a mărturisi |
Gerunziu
| — | mărturisind |
Participiu
| — | mărturisit |