Conjugation of mârâi
to growl, grumble, snarl Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | mârâi |
| tu | mârâi |
| el / ea | mârâie |
| noi | mârâim |
| voi | mârâiți |
| ei / ele | mârâie |
Imperfect
| eu | mârâiam |
| tu | mârâiai |
| el / ea | mârâia |
| noi | mârâiam |
| voi | mârâiați |
| ei / ele | mârâiau |
Perfectul simplu
| eu | mârâii |
| tu | mârâiși |
| el / ea | mârâi |
| noi | mârâirăm |
| voi | mârâirăți |
| ei / ele | mârâiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | mârâisem |
| tu | mârâiseși |
| el / ea | mârâise |
| noi | mârâiserăm |
| voi | mârâiserăți |
| ei / ele | mârâiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să mârâi |
| tu | să mârâi |
| el / ea | să mârâie |
| noi | să mârâim |
| voi | să mârâiți |
| ei / ele | să mârâie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | mârâie |
| voi | mârâiți |
Negativ
| tu | nu nu mârâi |
| voi | nu nu mârâiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a mârâi |
Gerunziu
| — | mârâind |
Participiu
| — | mârâit |